Trikitixa Zoom bere hirugarren diskoa izan zen, eta urrats erabakigarria ekarri zuen bere finkatze artistikoan. Euskal Herriko Trikitixa Txapelketan hainbat aldiz arrakastarik gabe saiatu ondoren, 1990ean Kultura Ministerioko Gazteriaren Institutuak antolatutako Gazte Interpretatzaileentzako Gaurko Folk Erakustaldiaren bosgarren ediziora aurkeztu zen. Bere proposamena saritua izan zen, eta horri esker, geroago Nuba Records folk zigilu espezializatuak argitaratuko zuen albuma grabatu ahal izan zuen.

Ekoizpena 1991ko udan burutu zen Elkar estudioetan, Jean Phocasen gainbegiradapean. Xabi Otero argazkilari nafarrak sortutako azalak Kepa bere trikitiarekin erakusten du, soinu-lurralde berriak esploratzeko prest. Disko honetan protagonismo aldaketa bat hautematen da: Oskorriko kideek konposizio gutxi batzuetan baino ez dute parte hartzen; aldi berean, bere ohiko taldea —Alberto Rodriguez, Javier Alzola, Aitor Landeta eta baxu-jotzaile gisa sartu berria zen Agustin Guereñu— finkatu egiten da, bai estudioko soinua bai zuzenekoena definituz. Horrez gain, gonbidatu puntualak ere badira: Frédéric Gaillardet, Xavi Turull, Arkadiusz T. Czyzewski, Joseba Tapia eta Motriku.

Albumak hamaika pieza ditu, eta horietatik bik baino ez dute ahotsa: ‘Arrapaladan’, Jon Sarasuaren hitzekin, eta ‘Ene izar maitea’, Xabier Amurizak idatzia; biak ala biak Imanol Urkizuk abestu zituen, hainbat kantutan panderoa ere jotzen duelarik. Lehen aldiz, Kepak taldekideekin partekatu zituen konposizio-kredituak: Albertok bi piezatan parte hartu zuen eta Agustinek batean. Konposizioen erdiak erritmo tradizionalei eusten die —bi kalejira, arin-arin bat, trikitixa bat eta porrusalda bat—; gainerakoek, ordea, iraupen luzeko egitura berriak esploratzen dituzte, lau eta sei minutu arteko iraupenera iritsiz ‘Diatonik axe’, ‘Andrakaseko errementaria’, ‘Libre’, ‘Raz-eko muturra’, ‘Ozeano Artikoa’ edo ‘Irlanda’ bezalako piezetan.

Azalaren sorkuntzari buruz, Xabi Oterok honako hau gogorarazten du: ‘Keparen argibide guztiak zituen zirriborroa gorde egin nuen. Begetal baten gainean Nafarroako Museoko areto baten diapositiba proiektatu genuen, añil urdin kolorean. Kepak spray horiz margotutako zuntz-txapela eta zapi bat zeramatzan soinean, eta txaketa nire emaztearena zen, Beatrizena. Mugimendua transmititu nahi zen, Keparen jarrera martxan balego bezala jarriz. Argazkia Iruñean bizi ginen pisuko hall-ean atera zen, nire Nikon FM2 kamera erabiliz’.

Diskoetxea: Nuba Records. Ekoizpena: Kepa Junkera