Provenza sessions proiektuaren jatorria Kepa Junkera eta Patrick Vaillant-en arteko lotura musikala da, 90eko hamarkadaren hasieran sortua Riccardo Tesik elkar aurkeztu zituenean. Lehen topaketa hark arrasto sakona utzi zuen musikari okzitandarraren memorian, batez ere “Huriondo” zuzenean jotzean: “Indar eta emozio handiko unea izan zen, oraindik biziki gogoratzen dudana”, dio Patrickek.

Mandolina-laukotearen kontzeptua, ordea, ez zen Patricken ideia izan, Thomas Biénabena (taldeko beste mandolinista bat) baizik, AEBetako Modern Mandolin Quartet-en inspiratuta. Ikuspegi hori gauzatzeko, André Sakellaridès luthier marsellarraren laguntza izan zuten; hark laukote bakar eta autentikoa eraiki zuen, gitarraren beharrik gabe, soinu-aukera berriak irekiz.

2009an, Kepak Patricki proposatu zion bere konposizio batzuk laukotearekin berrinterpretatzea. Vaillant moldaketez arduratu zen, trikitixaren eta mandolinen arteko elkarrizketa sortzailea izan zedin, inprobisaziorako tartea utziz eta jatorrizko gaien indarra errespetatuz.

Melonious Quartet Patrick Vaillantek eta Thomas Biénabek (mandolinak), Patrick Osowieckik (mandola) eta Jean-Louis Rufek (mandoloncelloa) osatzen dute. Taldearen argazkiak Santi Yanizek atera zituen Bilboko Euskal Museoko klaustroan, Mikeldi eskultura zoomorfoaren ondoan.

Diskoak zazpi album ezberdinetako 14 konposizio biltzen ditu, horien artean “Hiri” laneko lau pieza eta Kepak Oreka Tx-ren lehen diskorako sortutako “Uluka”. Grabazioa Bilboko Balea estudioetan egin zen; musikari guztiak aldi berean ari ziren jotzen espazio bereizietan, baina leiho baten bidez elkar ikusten zuten. Patrickek gogoratzen du nola Kepak etenaldi bakoitza aprobetxatzen zuen bere soloak ukitzeko eta nola Arriagako kontzertu baten ostean, ikusle batzuek ezagutu egin zuten: “Aizu, ezagutzen zaitugu!”, 1996an Getxon Oskorriren 25. urteurrenean izandako ekitaldi bat gogora ekarriz.

Diskoetxea: Hiri Records. Ekoizpena: Kepa Junkera eta Patrick Vaillant.