1987ko maiatzean, Kepa Junkera Elkarren estudio zaharretan sartu zen bere lehen albuma grabatzeko, trikitixa txapelketetan ibilbide nabarmena egina zuelarik. Bizkaiko gazte mailako txapeldun izana zen hainbatetan Zeanurin, Maurizia, Basilio Txiki edo Larrauri bezalako garaikideak gaindituz, eta 17 urterekin Euskal Herriko Trikitixa Txapelketako finalera iritsi zen Iñaki Ramosekin batera, bigarren postua lortuz edizio polemiko batean. Gainera, Oskorrirekin ‘Alemanian euskaraz’ diskoaren grabazioan lagundu zuen, telonero edo gonbidatu berezi gisa parte hartuz. Natxo de Felipek honela aurkezten zuen: ‘trikitia harrigarriro menderatzen duen Errekaldeko gazte bat’; Kepak gogoratzen duenez, bere lehen probak komun batean jotzen egin zituen Beti Jai Alai dantza taldeak entseatzen zuen bitartean: orduan izan zen Natxok, harrituta, nor zen eta bertan zer egiten zuen galdetu zionekoa. Grabaziorako Jean Phocasen laguntza izan zuen, Oskorri eta Elkarreko ingeniaria, zeina ordurako Mikel Laboa, Benito Lertxundi, Ruper Ordorika, Itoiz eta Errobi bezalako artistekin lan egiten ari baitzen.

Kepa ez zegoen bakarrik abentura honetan: auzoko lagunak zituen ondoan, Iñaki Zabaleta trikitilaria eta Jose Mari Santiago, Beti Jai Alai garaietatik ‘Motriku’ ezizenez ezaguna. Biak ala biak Errekalden bizi ziren beraren gertu, kale bakar batek banatuta, eta praktika zein grabazio saio luzeak partekatzen zituzten. Motrikuk nostalgiaraz gogoratzen ditu estudioan emandako orduak eta Hipikako jatetxera egiten zituzten bisitak, non beti gazta-tarta ospetsua eskatzen baitzuten. ‘Mutil koskorrak ginen, baina argi geneukan zer nahi genuen’, dio.

Albumak euskal erritmo tradizionalak biltzen ditu: trikitixa, kalejira, fandangoa, porrusalda eta arin-arina, Xabier Amuriza bertsolariak idatzitako bost koplarekin uztartuta. Horien artean ‘Anbototik Oizera’ kalejira nabarmentzen da; letretan egindako akats baten ondorioz, 1986ko finalean bigarren postua kostatu zitzaiena. Kalejirek tradizionalki testurik ez zuten arren, Kepak eta Motrikuk berritu egin nahi izan zuten. Abestiek Bizkaiko eta Gipuzkoako erreferentzia geografikoak jasotzen dituzte, hala nola Ondarroa, Lekeitio, Bermeo, Erandio, Santurtzi, Durango edo Arratia harana aipatuz, baita Anboto, Oiz, Gorbeia, Sollube, Jata, Uzturre eta Ernio bezalako mendi enblematikoak ere. Garai hartako Bilboko hiri-bizitza ere islatzen dute, ingurumen-arazoak barne.

Diskoetxea: Elkar. Ekoizpena: Kepa Junkera.