Enllà Josep María Ribelles eta Kepa Junkeraren arteko lankidetzatik sortu zen, Carlos Beceirori (La Musgaña) esker 2005ean hasitako harremanari bide emanez. Ribelles, Bartzelonako Liceu Kontserbatorio Nagusian trebatutako arpista eta kataluniar folk berriaren berritzaile gisa ezaguna, estudio-musikari eta irakasle gisa aritua zen, El Anzuelo de Fuego eta Nébeda taldeekin kolaboratzeaz gain. Kepak Ribellesen bakarkako lehen diskoan (Ondines ballen, 2011) parte hartu izanak bi musikarien arteko harreman artistiko eta pertsonal emankorraren hasiera markatu zuen.

Enllà proiektua arparen eta trikitixaren arteko sintoniatik eraikitzen da; Ribellesek “oso indartsua eta emankorra” dela dio elkarrizketa horretaz, Kepak soinu-espazioak aurkitzeko eta ordura arte esploratu gabeko tinbre-paisaia berriak arakatzeko duen gaitasuna nabarmenduz. Lankidetza horren ondorioz hamar konposizio sortu ziren, pieza tradizionalak eta arpistaren jatorrizko sorkuntzak uztartzen dituztenak. Ribellesek arparekin garatzen zituen piezak lehenik, eta prest zituenean Kepari bidaltzen zizkion, hark iradokizunak egin, moldaketak osatu eta estudioan trikitixa, perkusioa edo beste elementu batzuk gehitu ziren.

Albumak katalanezko tituluak (“Dansa de Castellterçol”, “Ball de montanya/nua”, “Ball d’Apatxetak”, “Danses” eta “Vals de tardor”) eta euskarazkoak (“Sorginak akelarrera”) tartekatzen ditu. Izaera instrumentala nagusitzen den arren, noizean behin emakumezkoen ahotsak agertzen dira bi hizkuntzatan. Azala, Igotz Ziarretak argazkitua, Badalonako fabrika batean erakusten du arpista, musikaren eta espazioaren arteko lotura indartuz.

Lanak Keparen lau eskutara egindako beste kolaborazio batzuk dakartza gogora, hala nola Júlio Pereirarekin egindako Lau eskutara edo Rolando Luna piano-jotzaile kubatarrarekin egindako Habana sessions. Hala ere, Ribellesek aitortu zuen hasieran apenas ezagutzen zituela proiektu horiek, Lau eskutara kontzertuetan elkarrekin egindako emanaldi batzuk izan ezik. Arparen eta trikitixaren arteko konbinazioa ezohikoa da oraindik, eta Kepak berak esan zuen diskoa “ez dela ondo ulertuko urte batzuk igaro arte”.

Musikaz haratago, Ribellesek giza faktorearen garrantzia azpimarratzen du: Keparekin batera jotzeaz gozatzea, zuzenean ikastea eta agertokian sortzen zen konplizitatea. “Beti egin dugu barre asko elkarrekin eta, jotzeko orduan, Kepak kamiseta izerditzen du!”, baieztatzen du, bi artistek interpretazio bakoitzean erakusten duten gogoa eta entrega agerian utziz.

Diskoetxea: Infernuko Auspoa. Ekoizpena: Kepa Junkera eta Josep María Ribelles.