Ipar Haizea Kepa Junkeraren lehen hurbilketa sinfonikoa da. Proiektuak bere ibilbideko zortzi pieza esanguratsu biltzen ditu, Euskadiko Orkestra Sinfonikoarekin (EOS) batera formatu instrumentalean berrinterpretatuta. Trikitixa, alboka, panderoa eta txalaparta tresna klasikoekin korapilatzen dira, tradizioaren eta musika akademikoaren arteko elkarrizketa naturala sortuz. Kepak honela deskribatzen du diskoa: “Hainbat musika-eraginen topaketa da; kantu batzuek soinu klasikoak dakartzate gogora, beste batzuek garaikideak edo zinemako soinu-bandak”.

Grabazioa 2011ko abuztuan egin zen Donostiako Miramongo EOSen egoitzan egokitutako estudio batean, eta diskoa 2012ko martxoan argitaratu zen, KlasikAT zikloaren barruan Euskal Herriko hegoaldeko hiriburuetan egindako bira batekin batera. Kontzertuen egitarauak fidelki jarraitu zion albumaren ordenari; Kepa trikitian eta perkusioetan aritu zen, eta Argibel Eubak zein Iñigo Olazabalek txalaparta, panderoa, alboka eta beste herri-tresna batzuk gehitu zituzten.

Moldaketak Frédéric Manoukianek egin zituen, eta orkestraren zuzendaritza Enrique Ugarteren kargu egon zen; tolosarra Munichen bizi da eta esperientzia handia du hizkuntza ezberdinak —jazz-a, adibidez— unibertso sinfonikora hurbiltzen. Proiektua erronka handia izan zen: trikitilari autodidakta bat prestakuntza akademiko sendoko musikari talde handi baten aurrean. Hala ere, Kepak elkarrekintza orekatua lortu zuen: batzuetan orkestrak sotilki laguntzen du, eta besteetan diskurtso musikalaren jabe egiten da, trikitilariari bigarren plano bat utziz. Kepak dioenez: “Muga txikiak sortu genituen klasikoaren eta tradiziozkoaren artean. Nik haien lana baloratzen dut eta, era berean, haiek nirearen freskotasuna”, gaietan eta moldaketetan “erabateko askatasuna” izan zuela ziurtatuz.

Iñigo Alberdik, EOSeko zuzendari nagusiak, orkestrak erritmo eta harmonia ezberdinetara hurbiltzean sentitutako motibazioa azpimarratu zuen: “Dena da musika, herriarena zein sinfonikoa”. Albumaren izenburua, Ipar Haizea, grabazioaren ostean Kepak bere kotxera oinez zihoala izandako bizipen batetik sortu zen: “Iparraldeko aire fresko eta hezeak energia dakar, moztu berri den belar usaina eta merienda usainak, gure latitudetako haizearen indarra gogoraraziz”.

Errepertorioak Keparen konposizio klasikoak (“Zolloko San Martinak & Huriondo”, “Bok-Espok”, “Señora moça”, “Gaztelugatxeko martxa”, “Bihar arte” edo “Madagaskar”) eta sorkuntza berriagoak (“Berhueta” edo “Hiri”) uztartzen ditu. Zortzi moztuek ordubeteko iraupena gainditzen dute; garapen luzeak dituzte eta moldaketa zein exekuzio lan zehatza, diskoari aire epiko eta zinematografikoa ematen diona.

Diskoetxea: Infernuko Auspoa & Hiri Records. Ekoizpena: Kepa Junkera.