Ath-Thurdâ proiektua Évorako egonaldi artistiko batetik jaio zen; bertan, Kepa Junkerak astebetez lan egin zuen bertako musikari eta abeslariekin, aldez aurretik definitutako errepertoriorik gabe. Dinamika kantuak partekatzean, moldaketak inprobisatzean eta piezak sortzen ziren lekuan bertan grabatzean oinarritzen zen, topaketa bakoitzaren espontaneotasuna zainduz.

Diskoaren ardatza Cantares de Évora taldearen kantu alentejanoen inguruan artikulatzen da, eta proiektuko ahots nagusia den Mararen, Beatriz Nunesen, Celina da Piedadearen, Antonio Bexigaren, Amílcar Vasques-Diasen, Carlos Menezesen, Mário Lopesen, Galandum Galundainaren, Gigabombos do Imaginárioren, Vozes de Abrilen eta Vozes do Imaginárioren ekarpenekin zabaltzen da. Belaunaldi eta estilo aniztasun horrek albumaren soinu-nortasuna definitzen du.

Grabazio-prozesuan, taldeen lokaletan egindako saioak eta estudiokoak tartekatu ziren. Ondorioz, 22 pieza osatu ziren: kantu tradizionalak eta egonaldian bertan sortutako konposizioak. Azken hauen artean nabarmentzen dira “Evorako arin arin”, “Alentejoko fandangoak” instrumentala, “Alboka Alcacovasen”, “Aguia com Mattin Treku” eta “Costurako martxa” (Marta Gaspar Rico jostunaren josteko makinaren erritmoan inspiratua).

Zenbait grabazio, “Sementeira” kasu, kanpoaldean egin ziren, Cromeleque dos Almendres-etik gertu, proiektuak lurraldearekin duen harremana indartuz. Diskoa “Grândola vila morena” kantuarekin amaitzen da, Vozes de Abril-ekin (150 pertsona inguruko abesbatza informal bat) batera grabatua; egonaldiko une hunkigarrienetako bat bihurtu zen, grabazio bateratu batean.
2018ko irailean argitaratua, Ath-Thurdâ Évorak 2027ko Europako Kultura Hiriburu izateko aurkeztutako hautagaitzaren aurkezpen-gutun gisa ere erabili zen. Diskoak landa-lana, elkarlana eta soinu-esplorazioa biltzen ditu, Kepak bere hizkuntza galdu gabe beste musika-tradizio batzuetan integratzeko duen erraztasuna erakutsiz.

Diskoetxea: Alain Vachier Music Edition. Ekoizpena: Kepa Junkera.