Samurai Accordion Trans-Europe Diatonique proiektuaren ondorengo gisa sortu zen, baina formazio berritu eta fresko batekin. Bertan Riccardo Tesik, Kepa Junkerak, David Munnelly irlandarrak, Markku Lepistö finlandiarrak —Sibelius Akademiako irakaslea eta Värttinä ahots-taldeko ohikoa— eta Simone Bottasso Rotterdamen bizi den italiarrak parte hartzen dute, aurreko kide batzuk ordezkatuz. Denak ala denak erreferente nabarmenak dira akordeoi diatonikoaren esparruan.

Musikari bakoitzak bere bi konposizio ekartzen ditu, diskoari aniztasuna eta nortasuna emanez. Kepak “Gernika” (lehenago Maletak (2016) lanean interpretatua) eta “Lisbao” (Ultramarinos y coloniales (2011) lanetik ezaguna) aurkezten ditu. Grabazioa Andoaingo Garate estudioetan egin zen Mikel F. Krutzaga eta Kaki Arkarazorekin (ekoizle eta ingeniari gisa), eta azken nahasketa Olienen egin zen, Kepak Busturian duen estudioan. “Gernika” bere konplexutasunagatik nabarmentzen da, trikitixa, perkusioa, Sorginen ahotsak eta ohiko irrintziak uztartuz; Usurbilgo Saizar sagardotegiko kupelen artean grabatutako bideoklip batekin lagundu zen.

Diskoa “goi-mailako kontzeptu modular” gisa ulertzen da; bertan, bost musikariek elkar entzuten dute, sinkronizatu egiten dira eta musika modu naturalean jariatzen uzten dute. “Te” izenburuak (japonieraz “eskua” esan nahi du) taldearen izena eta ikuspegia islatzen ditu: eskuen, hauspoen eta kulturen arteko elkarrizketa. Piezek folka, jazza, musika garaikidea eta soinu-bandak gogorarazten dituzten giroak zeharkatzen dituzte, soinu-mosaiko oso anitza sortuz.

Riccardo Tesik “Sushi time” eta “Tarantella rouge et noir” abestien energia dakar; Markku Lepistök, aldiz, “January sun” eta “Kuru” reel konplexua sinatzen ditu (La Bottine Souriante taldearen oihartzunekin). Simone Bottassok “Il sogno de Fellini” zinematografikoa eta “Getting lost in Baghdad” berritzailea aurkezten ditu. David Munnellyk (The Chieftains, De Dannan eta The Pogues taldeetan aritua) “Herfst” eta “New year’s end” lasaia interpretatzen ditu, tradizioa eta freskotasuna orekatuz.

Kolektiboaren izenak Akira Kurosawaren Zazpi SamuraiaK (1954) filmari egiten dio erreferentzia; bertan gerlari talde batek nekazariak babesten ditu. Era berean, bost akordeoilari hauek akordeoi diatonikoaren bizitasuna defendatzen dute, trikitixa, organettoa edo kolmerivinen haitari-a hainbat tradizio eta estilorekin elkarrizketan aritu daitezkeela erakutsiz, musika garaigabea, sortzailea eta harrigarriki garaikidea eskainiz.

Diskoetxea: Visage Music. Ekoizpena: Kepa Junkera eta Samurai Accordion.