Trans-Europe diatonique Keparen laugarren albuma da eta bere nazioarteko lehen abentura markatu zuen. Lau egunetan soilik grabatu zen Belgikako Waimes herriko GAM estudioetan, Alemaniako mugatik gertu. Bere ondoan, estudioa eta egoitza partekatuz, Riccardo Tesi Pistoiako akordeoilari diatoniko eskarmentuduna eta John Kirkpatrick folk britainiarraren erreferente ezaguna —concertina eta melodeon-ean aditua— egon ziren. Distrazioetatik urrun, hirukoteak lanaldi osoak eman zituen espazio berean konposatzen, entseatzen, bazkaltzen eta atseden hartzen. Argitalpena Silex zigilu paristarraren ardura izan zen; garai hartan, Justin Vali, Patrick Vaillant, Beñat Achiary eta, jakina, Riccardo Tesi bezalako world music estiloko artistak plazaratzeagatik zen ezaguna diskoetxe hori.

Proiektua urte batzuk lehenago mamitu zen, beste protagonista batzuekin. Riccardo Tesik gogorarazten duenez, 1987an, Gigi Bresciani sustatzaile italiarrak antolatutako akordeoiari dedikatutako kontzertu batean, bera, Marc Perrone eta John Kirkpatrick elkartu ziren errezitaldiaren amaieran elkarrekin inprobisatzeko. Haien arteko kimika hain positiboa izan zen, ezen soka-laukote baten konplexutasunarekin musikari heltzeko gai zen akordeoi-hirukote bat sortzeko ideia jaio baitzen. Marc Perronek proiektua utzi zuenean, Riccardok Keparengan pentsatu zuen, urte batzuk lehenago Bretainiako La Bouèze jaialdian ezagutu baitzuen. Soinu-proba baten ondoren, argi geratu zen Kepak maila ikusgarria ematen zuela, eta beste kideetako inork ez zuen haren ondoren jo nahi izaten. Hirukoteak Europan zehar jotzen jarraitu zuen diskoa grabatzea erabaki aurretik.

Kepak lau pieza eskaini zituen: bere hiru konposizio (‘Al-Andalus’, ‘Faxdango’ eta ‘Triki-gnosis’) eta Bizkaiko dantzen berrinterpretazio bat, ‘Bizkaiko dantsak’ izenekoa. John Kirkpatrickek The Beatles taldearen ‘Yesterday’ sartzea proposatu zuen, Riccardok Bachekin alderatzen zuen berezko moldaketa batekin. Musikarien arteko komunikazioa frantsesez egiten zen nagusiki, bakoitzak ingeles eta euskarazko ñabardurak gehitzen bazituen ere. Adin-aldea egon arren, giroa guztiz kolaboratiboan izan zen. Grabazioko pasadizo batzuen artean, gogoan dute Kepak Johni ‘CNN International’ amerikar azentuarekin ahoskatzeko eskatzen ziola, edota Duke Ellingtonen ‘Accordion Joe’ grabatu zutela, non Kepa euskaraz kantatzera ere iritsi zen. Azken saio horiek ez ziren inoiz argitaratu.

Diskoetxea: Silex. Ekoizpena: Riccardo Tesi, John Kirkpatrick eta Kepa Junkera